قيلا ادخلا مع الداخلين به روز خم خم ولايش خدا * داد براى سكر عشقش به ما كه بلغ اى رسول من مصطفى * إليك من ربك فى على را على رسولنا البلاغ المبين گرت به دل حب ولاى على است * دلت ز نور عشق او منجلى است حل شود از بهر تو هر مشكلى * حاكم يوم الدين على ولى است ولا تخف إنك من الآمنين شها توئى مقصد و مقصود من * آينه‌ى طلعت معبود من براى تو نبود من بود من * اين من و سوداى من و سود من إن أنتم إلا في ضلال مبين گروهى آن چنان تبه‌كار و دون * كه كرده از ره عناد و جنون گنج ولاى تو ز دل‌ها برون * ويحسبون أنهم مهتدون واللّه لا يهدي القوم الظالمين باز پسين روز همه بكم و صم * خم شده از عذاب و مستى چو خم راه نجات خويشتن كرده گم * فأذن مؤذن بينهم أن لعنة اللّه على الظالمين ز خلقتت خدا چو مقصود داشت * روز ازل عشق تو بر ما گماشت